ΤΡΟΥΦΑ: ΕΝΑ ΦΥΣΙΚΟ ΑΦΡΟΔΙΣΙΑΚΟ

Τα ύδνα σε κάθε εποχή συνιστούνταν σαν τρόφιμο αφροδισιακό.

"... Γενικά πιστεύεται ότι η τρούφα διεγείρει την σεξουαλική διάθεση", όπως γράφει ο Jean Antheleme Brillet-Savarin, ο ξακουστός γαστρονόμος του 17ου αι, στο κλασσικό έργο του "Η Φυσιολογία της Γεύσης".

Πολλά έχουν γραφτεί όσον αφορά στις αφροδισιακές ιδιότητες αυτού του μανιταριού.

Μία εξήγηση που πολύ έχουν δώσει είναι η παρουσία μία φερορμόνης στη χημική σύσταση των τρουφών που ευθύνεται για την διέγερση των θηλυκών χοίρων προς αναπαραγωγή.
Κάποιοι πιθανολογούν ότι το ανθρώπινο ενδιαφέρον για τις τρούφες έχει επίσης να κάνει με αυτήν την ορμόνη.

Οι τρούφες είναι επίσης πλούσιες σε ανδροστενοδιόνη, μία ορμόνη που μειώνει την παραγωγή της σεροτονίνης, μίας άλλης ορμόνης που αδρανοποιεί ορισμένες αισθήσεις με αποτέλεσμα μία αντιληπτή διέγερση.

Η πλούσια, ξεχωριστή γεύση του μανιταριού αυτού, που έχει την ιδιότητα να ενισχύει τη γεύση των υπόλοιπων συστατικών του πιάτου αποδίδεται κυρίως στις εξαιρετικά μεγάλες συγκεντρώσεις γλουταμινικού οξέος, μίας φυσικής εκδοχής του γλουταμινικού μονονατρίου. Τα μανιτάρια, γενικώς, "αναπνέουν" εντονότατα και μετά τη συγκομιδή τους και με το πέρας τεσσάρων ημερών χάνουν περίπου το μισό ποσοστό των σακχάρων τους, ενώ το άμυλό τους μετατρέπεται σε χιτίνη. Οι παραγόμενες αυτές ενώσεις κατά τη βρώση πιθανολογείται επίσης ότι μπορεί να έχουν διεγερτικές ιδιότητες.

Είναι όμως οι τρούφες πράγματι αφροδισιακές;
Κατά γενική ομολογία θα λέγαμε πως η απάντηση είναι θετική παρά τις πολλές αδιευκρίνιστες παραδοχές.

Όπως και να έχει ένα δείπνο υπό το φως των κεριών, με ξύσμα λευκής τρούφας να στολίζει το τέλεια κρεμώδες ριζότο, ένα τρυφερό, ελαφρώς ψημένο φιλέτο με σάλτσα από άγρια μανιτάρια και μαύρη τρούφα και γαλλικό Borbeaux σίγουρα είναι πολύ κοντά σε αυτό που κάποιος θα έλεγε ρομαντική και πολλά υποσχόμενη ατμόσφαιρα.